Vergeving van zonde

Koning David begreep het probleem van het hart. Eerst was hij zo verblind door zijn eigen leugens, door zijn overspel te verbergen en het te rechtvaardigen voor God, dat God een profeet moest sturen. Maar op dat moment opende de Heilige Geest zijn ogen. Op dat moment had hij nog steeds twee opties, namelijk om de zonde te negeren en door te gaan alsof er niets gebeurd was, of om de zonde te noemen wat het was: een zonde. Gelukkig reageerde hij juist en liet zich bekeren. De manier waarop hij zijn denken ten opzichte van de zonde veranderde, kan gevonden worden in Psalm 51. Dit zijn de stappen die hij ondernam: 

  • Hij vroeg om de genade van God (Psalm 51:3). 
  • Hij legde zijn zaak aan God voor en erkende schuld (Psalm 51:5-6). 
  • Hij erkende zijn conditie (Psalm 51:7)
  • Hij erkende de waarheid (Psalm 51:8)
  • Hij vroeg om reiniging van zonde (Psalm 51:9)
  • Hij vroeg God om hem een zuiver hart te geven (Psalm 51:12)
  • Hij vroeg God om herstel van vreugde (Psalm 51:14)
  • Hij vroeg om bevrijding (Psalm 51:16)
  • Hij vroeg God hem te helpen om Hem weer te prijzen (Psalm 51:17)
  • Hij bood God zijn verbroken geest aan (Psalm 51:19)

Er zijn twee soorten van ‘spijt’, die ik zou willen omschrijven als echt en onecht. Het echte soort spijt is het soort dat het hart raakt, terwijl de ‘onechte soort spijt’ alleen maar spijt heeft betrapt te zijn. Zolang de ‘onechte soort spijt’ niet betrapt wordt, dan zal deze doorgaan in zonde, al doende net doen alsof men rechtvaardig en echt is. De echte soort spijt zal echter vruchten laten zien. Deze vruchten worden zichtbaar wanneer de zonde in het Licht komt. Maar alvorens de zonde in het Licht komt, zal de Heilige Geest altijd eerst proberen om iemand op persoonlijk niveau te overtuigen van zonde. Wanneer ze nog niet helemaal geestelijk verblind zijn, dan zijn ze in staat om het te zien en om ernaar te handelen. Het echte soort spijt zal niet aarzelen om zich te bekeren en om de manier van denken over zonde te veranderen, om het terug in lijn te brengen met het Woord van God. Dat is het teken van een hart dat Jezus wil volgen en dat wil veranderen. 

De vruchten die David toonde waren de vruchten van een oprecht hart, bereid om zich te bekeren en om veranderd te worden. Het toont ook veel van zijn bewustzijn van het feit hoezeer hij afhankelijk was van God. Hij was meer dan bereid om alle controle aan God over te geven, zich realiserend dat alleen Hij hem kon helpen om echt te veranderen. De Heilige Geest zei ooit tegen me dat alleen mensen die geholpen willen worden te helpen zijn. Maar de mensen die niet geholpen willen worden, zijn niet te helpen. 

De Bijbel verteld ons een hoop over zonde en over vergeving. Maar de vijand zit ook niet stil. Terwijl de Heilige Geest ons overtuigd van zonde, zal hij daar ook zijn. Hij zal u vertellen dat het u allemaal nooit zal lukken, dat u nooit goed genoeg zult zijn, dat u een mislukking bent en dat u net zo goed op kunt geven. Hij zal u vertellen dat God boos op u is en dat u door boetedoening moet gaan. Of zoals ik dat in een charismatisch kring ooit hoorde, dat u door ‘jaren van bekering’ dient te gaan, waarmee men doelde op boetedoening. Het 100% de denkwijze van de wet en heeft niets met genade te maken. Ieder systeem waar straf bij betrokken is, heeft alles met de wet te maken. De denkwijze van de wet ‘neemt controle’, terwijl God geduldig wacht totdat wij Hem de controle geven. 

Is er vergeving voor uw zondes? Ik zeg altijd dat wanneer de bekering echt is, de vergeving echt is. Als u oprecht bent, dan is de vergeving van God dat ook. God houdt van echtheid en Hij haat net doen alsof. Hij ziet liever dat wij Hem benaderen als gebroken en zondige mensen, ernaar verlangend om hersteld te worden, dan als mensen die net doen alsof ze rechtvaardig en (politiek) correct zijn. Het verschil ligt in de houding en kan feitelijk omschreven worden als een nederige of een hoogmoedige houding. U en God zijn de enigen die kunnen bepalen of uw hart oprecht is, maar één ding is zeker. Wanneer u oprecht bent in uw verlangen om Jezus te accepteren en te volgen, dan is dat alles wat ertoe doet voor Hem. Hij houd geen score bord bij en kijk niet hoeveel dingen u ‘juist’ heeft gedaan, om daarmee te bepalen of u aan de voorwaarden voor vergeving heeft voldaan. Datgene wat ertoe doet is de oprechtheid van hart. Wanneer het hart oprecht is, dan is dit wat het Woord zegt:

Verander uw denken en wordt veranderd, opdat uw zonden uitgedelgd worden, opdat er tijden van verademing mogen komen van het aangezicht des Heren, en Hij de Christus, die voor u tevoren bestemd was, Jezus, zende.
Handelingen 3:19-20

Ik, Ik ben het, die uw overtredingen uitdelg om Mijnentwil en Ik gedenk uw zonden niet. Maak Mij indachtig, laat ons tezamen richten, spreek op, opdat gij in het gelijk gesteld moogt worden.
Jesaja 43:25-26

Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.
1 Johannes 1:9

Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de Here; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw; al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol. Als gij gewillig zijt en luistert, zult gij het goede des lands eten.
Jesaja 1:18-19

En in Hem hebben wij de verlossing door zijn bloed, de vergeving van de overtredingen, naar de rijkdom zijner genade.
Efeziërs 1:7

Dit is het verbond, waarmede Ik Mij aan hen verbinden zal na die dagen, zegt de Here: Ik zal mijn wetten in hun harten leggen, en die ook in hun verstand schrijven, en hun zonden en  ongerechtigheden zal Ik niet meer gedenken. Waar dan voor deze dingen vergeving bestaat, is er geen zondoffer meer (nodig).
Hebreeën 10:16-18

Dat is pas echte vergeving. Wanneer God zegt dat Hij vergeeft, dan doet Hij dat echt. Hij zal ons niet meer aan onze zondes herinneren! Dus een ieder die dat wel doet, die spreekt niet namens God, maar namens de aanklager. Maar feit is dat de Rechter er al mee afgerekend heeft. Dus er zijn geen andere voorwaarden? Jawel, er is één andere voorwaarde: geef het door. 

Want indien gij de mensen hun overtredingen vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u vergeven; maar indien gij de mensen niet vergeeft, zal ook uw Vader uw overtredingen niet vergeven.
Matteus 6:14-15

U kunt iemand niet liefhebben als u nog iets tegen ze heeft. Denk daar eens even over na. Als iemand tegen u gezondigd heeft, dan heeft u iets tegen hen. Iets dat u tegen hen kunt gebruiken. Iets om hen kapot te maken en te straffen. Maar als we echt van iemand houden, willen wij hen dan kapot gemaakt of gestraft zien worden? Natuurlijk niet. Zelf in het geval van de wet was straf altijd bedoeld om mensen te corrigeren, om hen terug bij God te brengen. Maar zolang wij iets tegen hen hebben, dan zal dat altijd in de weg staan om die persoon waarlijk lief te hebben. In dat geval kunnen we de opdracht om die persoon lief te hebben als onszelf nooit ten uitvoer brengen. We kunnen niet vanuit onszelf liefhebben, maar alleen omdat de Heilige Geest ons daartoe in staat stelt. Maar feit blijft dat de Heilige Geest alleen werkt in de gebieden waar Hij controle heeft. Als u vasthoud aan uw claim, waarmee u vastzit in onvergevingsgezindheid, dan heeft u alle controle en zal er op dat gebied niets veranderen. We moeten ervoor kiezen om een ieder te vergeven, zoals Jezus ons opgedragen heeft. We kunnen het ons niet veroorloven om iets tegen iemand te houden, want dat betekend dat God ons ook niet vergeeft. Als God, in Zijn liefde en genade voor u, u iedere zonde heeft vergeven die u ooit begaan heeft, en als diezelfde God de persoon die tegen u gezondigd heeft ook liefheeft, zou het dan geen passende reactie zijn om dezelfde genade die u heeft ontvangen toe te passen op de situatie tussen u en die andere persoon? Weet dat het enige wat u hoeft te doen uzelf overgeven is. U kiest ervoor om te vergeven, dat is een beslissing van uw wil, niet van uw emotie. Dan geeft u de controle over aan God en laat u Hem aan de slag gaan met uw emoties. 

Dan is er nog een probleem dat nauwelijks meer vermeld wordt. In mijn leven heb ik vele malen meegemaakt dat er één specifiek persoon was die ik echt haatte. Om eerlijk te zijn wilde ik die persoon ook niet vergeven. Ik beschouwde hem als kwaadaardig, onwaardig, een mislukkeling enz. Daarom vond ik die persoon niet waardig genoeg voor mijn vergeving. Die persoon was ikzelf. Ik dacht dat als er iemand is die mij goed kent, dan ben ik het wel. En mezelf kennende stond het mij niet aan wat ik zag. Helemaal niet. Derhalve was ik van mening dat ik het mezelf kon veroorloven om mezelf niet te vergeven. Maar ook dat bleek een leugen te zijn. Het Woord zegt specifiek dat we onze naasten moeten liefhebben als onszelf. Dus de standaard die we moeten gebruiken om anderen lief te hebben is de standaard die we op onszelf toepassen. Dat lijkt weer bijna op een excuus om onze naasten niet lief te hoeven hebben, omdat we onszelf niet liefhebben. Maar dan moet ik toch echt benadrukken dat liefde niet optioneel is, maar een opdracht.

God heeft de wereld zo liefgehad, dat Hij ons Jezus heeft gegeven. Toen we Hem accepteerden werd de liefde van God vrijgezet in onze harten. Dat stelde ons in staat om God lief te hebben. Hij zou onze eerste liefde moeten zijn, boven al het andere. Maar toen gaf Jezus de opdracht om onszelf lief te hebben, met de liefde die Hij ons gegeven heeft. We moeten ervoor kiezen om onszelf lief te hebben, ongeacht alle slechte dingen die we in onszelf zien. Voor veel mensen is dit moeilijk. Maar we moeten onszelf leren liefhebben, door naar onszelf te kijken op de manier waarop God naar ons kijkt. Dat zal ons leiden naar het begrijpen van Zijn liefde voor ons, het soort liefde dat zo veel sterker is dan onze zondes. Het soort liefde dat genade en bewogenheid toont. Dit soort liefde vertelt ons wie God zegt dat wij zijn. Het brengt ons op het punt waar we in staat zijn om onszelf lief te hebben zoals God ons liefheeft. En wanneer we op dat punt zijn, en alleen op dat punt, zijn we pas in staat om onze naasten lief te hebben zoals God hen liefheeft. Want we kunnen alleen liefhebben in de mate waarmee we onszelf liefhebben. Eén van de eerste dingen die vereist is om onszelf lief te kunnen hebben, is dat we besluiten om onszelf ook te vergeven, zoals God ons vergeeft. 100%. Ook dat is een beslissing van uw wil, niet van uw emoties. Nadat we die beslissing hebben genomen, geven we de controle over aan God en laten we Hem aan onze emoties werken. 

Wanneer u God benaderd met een gebroken hart, bewust van zonde en bereid om het te erkennen, dan zal Hij u altijd vergeven. Ongeacht hoeveel keer u struikelt of valt. Hij is er, ieder stap weer. Hij zal onze zijde nooit verlaten. Wanneer we zonden hebben beleden vanuit een oprecht hart, dan zijn de zonden vergeven. Niet alleen zijn ze vergeven, ze zijn ook uit ieder boek in de hemel uitgewist en zelfs God herinnert het Zich niet meer. Niet omdat Hij dement is, maar omdat Hij ervoor kiest om iedere zonde te vergeten waarmee is afgerekend. Dat betekend dat u nu een schone lei heeft. De staat van onschuld. Ongeacht hoe u ernaar kijkt, Zijn vergeving is echt en Hij zal Zijn gedachten daarover nooit veranderen.